امروز واسم روز تازه و نویی بود روز که تا به الان هیچ وقت برام تجربه اش نکرده بود و احساسش رو درک نکرده بودم .... رفتم داشنگاه روز اول !! پودمان اول !!! نمی دونم دلم می خواد ادامه بدم یا نه .. هیچ وقت رفتن به دانشگاه رو دوست نداشتم ... فقط واسه خاطر مدرک بعد هم اطلاعاتی که ممکنه نداشته باشم و بعد هم واسه حاطر سرگرم شدنم و دور شدن از فکرای بی خودی دارم می رم ... 
نیم ساعت زودتر رسیدم و دیدم چه کاری بهتر از اینکه ببینم دانشگاه مون چقدر بزرگه و چی کجاست و چند تا کلاس داره آمفی تئاتر و ناهار خوری و سرویساش و .. کجاند و ... خلاصه کلی فضولی !!!اول زبان .... و ناهار و بعد هم معارف ... در حال خوردن ناهار داشتم به این قضه فکر میکردم که وای اگه من تا آخر ترم بخوام هر روز یه همبرگر تا ساندویچ بخورم چه بلایی قراره سرم بیاد !!! 
ترسیدم و گفتم بهرته گشنه بمونم تا ... ! با یه دختره به اسم نسترن دوست شدم متولد ۶۷ ! وقتی بهش نگاه می کردم یاد دوستای خوب خودم افتادم ! واقعا دیگه کسی می تونه مثل اونا واسم بشه ... اصلا مثل اونا پیدا می شن !!!! فکر نکنم .. خوسحالم که دارمشون !!! مریم مریم مریم مریم و سمیه عزیزم دوستتون دارم !
زیاد ! از استاد معارف و اخلاق راضی نیستم ... درسش رو دوست دارم چون کاملا بحث برانگیزه ... اما استاد نمی تونه دفاع کنه
و .... می مونه تو گل ! دو تا از پسرا و یه دختره سوالاتی در باره نماز و اسلام و ... کردند اما اون فقط از مدرکش و اینکه عضو هیئت فلانه و تحصیلات دکتریش رو از فلان کشور خارجی گرفته و تازگی ها حج رفته و خاطراتش گفت !!!! کفری شده بودم که حتی اساتید می مونند و نمی تونن از دین دفاع کنند ... خدایا به دادمون برس .. آقا جون به فریادمون برس !
بگذریم روز جالبی بود .... خدایا می دونی که هر روز با ذکر تو و با یاد تو از در خونه می یام بیرون و گام بر می دارم پس کمکم کن و رهایم نکن که خیلی دوستت دارم ... بنده نازنازی تو مرمری ! 
فقط رایحه ی عشق است که به خدا می رسد
عــــشــــق
خود را دوست بدار ؛
این آغاز راه است
خود را دوست بدار
آنگاه کسانی را که نزدیک تو هستند
سپس کسانی را که از تو دور اند
بعد جهان را
هستی را
و
خدا را
عشق به خدا ،
مستلزم عشق به همه چیز و همه کس است
سفر از خود شروع می شود
و به خدا پایان می پذیرد .
خود و خدا ، دو ساحل یک رود اند
عشق
بین این دو ساحل
پلی می سازد
عشق ، از فراز تمامی رود می گذرد
به همین دلیل است که مردم از عشق می ترسند
و به دعا روی می آورند
آن ها نمی دانند که اگر دعاشان خالی از عشق باشد
به آسمان نخواهد رفت
عشق
پر و بال دعای ماست
دلی که خالی از عشق است
نمی تواند در کلیسا و معبد و مسجد پُر از خدا شود
جوازِ ورود به معبد و مسجدِ خداوند ،
عشق است
...عشق...
کسی که عاشق است
دل خود را به معبدِخداوند تبدیل کرده است
در عشق شکوفا شو
رایحه ی عشق خود را به دست باد بسپار
نیایش چیزی جز این نیست
فقط رایحه ی عشق است که به خدا می رسد
فقط عشق
عشق
______________
____________________
به آسمان نخواهد رفت
نیم ساعت زودتر رسیدم و دیدم چه کاری بهتر از اینکه ببینم دانشگاه مون چقدر بزرگه و چی کجاست و چند تا کلاس داره آمفی تئاتر و ناهار خوری و سرویساش و .. کجاند و ... خلاصه کلی فضولی !!!اول زبان .... و ناهار و بعد هم معارف ... در حال خوردن ناهار داشتم به این قضه فکر میکردم که وای اگه من تا آخر ترم بخوام هر روز یه همبرگر تا ساندویچ بخورم چه بلایی قراره سرم بیاد !!! ترسیدم و گفتم بهرته گشنه بمونم تا ... ! با یه دختره به اسم نسترن دوست شدم متولد ۶۷ ! وقتی بهش نگاه می کردم یاد دوستای خوب خودم افتادم ! واقعا دیگه کسی می تونه مثل اونا واسم بشه ... اصلا مثل اونا پیدا می شن !!!! فکر نکنم .. خوسحالم که دارمشون !!! مریم مریم مریم مریم و سمیه عزیزم دوستتون دارم ! زیاد ! از استاد معارف و اخلاق راضی نیستم ... درسش رو دوست دارم چون کاملا بحث برانگیزه ... اما استاد نمی تونه دفاع کنه و .... می مونه تو گل ! دو تا از پسرا و یه دختره سوالاتی در باره نماز و اسلام و ... کردند اما اون فقط از مدرکش و اینکه عضو هیئت فلانه و تحصیلات دکتریش رو از فلان کشور خارجی گرفته و تازگی ها حج رفته و خاطراتش گفت !!!! کفری شده بودم که حتی اساتید می مونند و نمی تونن از دین دفاع کنند ... خدایا به دادمون برس .. آقا جون به فریادمون برس ! بگذریم روز جالبی بود .... خدایا می دونی که هر روز با ذکر تو و با یاد تو از در خونه می یام بیرون و گام بر می دارم پس کمکم کن و رهایم نکن که خیلی دوستت دارم ... بنده نازنازی تو مرمری !
نیایش چیزی جز این نیست
فقط رایحه ی عشق است که به خدا می رسد
_____________________
___________
عــــشــــق
خود را دوست بدار ؛
این آغاز راه است
خود را دوست بدار
آنگاه کسانی را که نزدیک تو هستند
سپس کسانی را که از تو دور اند
بعد جهان را
هستی را
و
خدا را
عشق به خدا ،
مستلزم عشق به همه چیز و همه کس است
سفر از خود شروع می شود
و به خدا پایان می پذیرد .
خود و خدا ، دو ساحل یک رود اند
عشق
بین این دو ساحل
پلی می سازد
عشق ، از فراز تمامی رود می گذرد
به همین دلیل است که مردم از عشق می ترسند
و به دعا روی می آورند
آن ها نمی دانند که اگر دعاشان خالی از عشق باشد
به آسمان نخواهد رفت
عشق
پر و بال دعای ماست
دلی که خالی از عشق است
نمی تواند در کلیسا و معبد و مسجد پُر از خدا شود
جوازِ ورود به معبد و مسجدِ خداوند ،
عشق است
...عشق...
کسی که عاشق است
دل خود را به معبدِخداوند تبدیل کرده است
در عشق شکوفا شو
رایحه ی عشق خود را به دست باد بسپار
نیایش چیزی جز این نیست
فقط رایحه ی عشق است که به خدا می رسد
فقط عشق
عشق
______________
____________________
آن ها نمی دانند که اگر دعاشان خالی از عشق باشد
به آسمان نخواهد رفت
نوشته شده در یکشنبه 23 تیر1387ساعت 10 PM از مریم
|